سپیدگویی

سپیدگویی . [ س َ / س ِ ] (حامص مرکب ) بی پرده گویی . (آنندراج ) :
ز صبح مرگ خبر میدهد ولیک ترا
سپیدگویی آیینه پرده ٔ گوش است .

واعظ (از آنندراج ).