کلمه جو
صفحه اصلی

سحربیان

لغت نامه دهخدا

سحربیان . [ س ِ ب َ ] (ص مرکب ) کسی که بیان او سحرآمیز باشد. بغایت فصیح و بلیغ :
منم آن سحربیان کز مدد طبع سلیم
نبرد ناطقه نام سخنم بی تعظیم .

عرفی (از آنندراج ).




کلمات دیگر: