شکرآگین

شکرآگین . [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ] (ص مرکب ) شکرین . کنایه از سخت شیرین :
ز فرقت لب مرجان شکّرآگینت
به جان رسیدم کار و به لب رسیدم جان .

سوزنی .

و رجوع به شکرآکند و شکرآلود شود.