کلمه جو
صفحه اصلی

شکرباره

لغت نامه دهخدا

شکرباره . [ ش َ ک َ با رَ / رِ ] (اِ مرکب ) شکربوزه . شکربوره . نوعی نان شکرین . (یادداشت مؤلف ) :
نیابی ز من به جگرخواره ای
جگرخواره ای نه شکرباره ای .

نظامی .


و رجوع به شکربوره و شکربوزه شود.

شکرباره . [ ش ُ با رَ / رِ ] (ص مرکب ) شکردوست . که شکر و سپاس نعمت پیشه دارد. اهل شکر. (از یادداشت مؤلف ) :
شکر نعمت خوشتر از نعمت بود
شکرباره کی سوی نقمت رود.

مولوی .




کلمات دیگر: