شهدبوسی

شهدبوسی . [ ش َ ] (حامص مرکب ) شیرین بوسه بودن . بوسه ٔ شیرین داشتن :
چو ویسه فتنه ای در شهدبوسی
چو دایه آیتی در چاپلوسی .

نظامی .