کندبصر

کندبصر. [ ک ُ ب َ ص َ ] (ص مرکب ) کسی که بینایی چشمش اندک باشد. (فرهنگ فارسی معین ) :
نازک رقمان دست ندارند ز صنعت
گر ذوق تماشا نبود کندبصر را.

مخلص کاشانی (از بهار عجم ).

رجوع به کندچشم شود.