صفحه اصلی
نکوطالعی
بستن
لغت نامه دهخدا
لغت نامه دهخدا
نکوطالعی .
[ ن ِ ل ِ ] (حامص مرکب ) خوش اقبالی . نکوطالع بودن . رجوع به نکوطالع شود.
کلمات دیگر:
