نورزای . (نف مرکب ) نورزاینده . نورافشان . پرنور. روشن :
ای نورزای چشمه دیدی که چند دیدم
در چاه شر شروان ظلمات ظلم بیمر.
ای نورزای چشمه دیدی که چند دیدم
در چاه شر شروان ظلمات ظلم بیمر.
خاقانی (دیوان چ سجادی ص 187).
نورزای
لغت نامه دهخدا
کلمات دیگر:
خاقانی (دیوان چ سجادی ص 187).