نیکوبدن . [ ب َ دَ ] (ص مرکب ) خوش هیکل . خوش ترکیب : شاب مطرخم ؛ جوان نیکوبدن تمام اندام . (از منتهی الارب ).
نیکوبدن
لغت نامه دهخدا
کلمات دیگر:
نیکوبدن . [ ب َ دَ ] (ص مرکب ) خوش هیکل . خوش ترکیب : شاب مطرخم ؛ جوان نیکوبدن تمام اندام . (از منتهی الارب ).