رضا سراج

رضا سراج (۱۲۸۶ تهران-اسفند ماه ۱۳۶۳) از روحانیون معاصر تهران بود.
او از شاگردان ممتاز شیخ عبدالکریم حائری در حوزه علمیه قم، سید محمد تقی خوانساری و میرزا محمد همدانی به شمار می رود.
شیخ رضا سراج به خاطر نوع منبر و روضه هایشان و سبک قصه گویی و همچنین تغییر سبک سنتی و رسمی مقتل خوانی و استفاده از زبان محاوره در روایات معروف بود. آشنایی وی با معماری موجب شد تا در ساخت و احیای مساجدی مانند مسجد سلمان (خیابان شهباز)، مسجد کنی و مساجدی در لاریجان فعال باشد.
شیخ رضا سراج داماد محمد کاظم فائق از روحانیون میدان بهارستان و خیابان ایران بوده است. او سال های واپسین عمر خود را صرف تفسیر و ترجمه قرآن کرد و از او کتاب تفسیر قرآن مجید باقی مانده است.