ماخوذ از تازی بد بو
منتنه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( منتنة ) منتنة. [ م ُ ت ِ ن َ ] ( ع ص ) مؤنث منتن ، یعنی بدبوی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به منتن شود.
منتنه. [ م ُ ت ِن َ / ن ِ ] ( از ع ، ص ) بدبو. ( ناظم الاطباء ). منتنة.
- روایح منتنه ؛بویهای بد. ( ناظم الاطباء ).
|| ( اِ ) غالسیفس. غالیس. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به غالیس شود.
منتنه. [ م ُ ت ِن َ / ن ِ ] ( از ع ، ص ) بدبو. ( ناظم الاطباء ). منتنة.
- روایح منتنه ؛بویهای بد. ( ناظم الاطباء ).
|| ( اِ ) غالسیفس. غالیس. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به غالیس شود.
منتنه . [ م ُ ت ِن َ / ن ِ ] (از ع ، ص ) بدبو. (ناظم الاطباء). منتنة.
- روایح منتنه ؛بویهای بد. (ناظم الاطباء).
|| (اِ) غالسیفس . غالیس . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به غالیس شود.
منتنة. [ م ُ ت ِ ن َ ] (ع ص ) مؤنث منتن ، یعنی بدبوی . (ناظم الاطباء). رجوع به منتن شود.
کلمات دیگر: