( آل لیث ) صفاریان
ال لیث
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( آل لیث ) آل لیث. [ ل ِ ل َ ] ( اِخ ) صفاریان. نام سلسله ای از ملوک ایران. یعقوب بن لیث صفار مؤسس این دودمان در سال 224هَ.ق. سردار سپاه حاکم سیستان بود و در همان سال هرات را مسخر کرده و فارس و کرسی آن شیراز را نیز متصرف شد و بمرور بلخ و تخارستان را قبضه کرد و به سال 259 خراسان را از طاهریان منتزع ساخت و لشکر بطبرستان کشید و حسن بن زید علوی را مغلوب کرده از راه اهواز بسوی بغداد شتافت. موفق عباسی برادر معتمد خلیفه با یعقوب مصاف داده و او را بشکست و یعقوب 265 درگذشت.برادر او عمرو از جانب خلیفه حکومت خراسان و فارس وکردستان و نیم روز یافت لکن سپس خلیفه از قدرت او بیم کرده و اسماعیل سامانی را بمخاصمت او برانگیخت و عمرو مغلوب و اسیر گشت. نبیره عمرو، طاهر در سیستان به سال 287 بجای او نشست و در 290 به دست سبکری اسیرشده و سبکری او را با برادرش یعقوب ببغداد فرستاد. احفاد این خانواده مدتی در ادعای حکومت اجدادی خود در سیستان باقی بودند و پاره ای از آنان نیز به آن مقام رسیدند، و عاقبت به دست محمود غزنوی منقرض شدند.
دانشنامه عمومی
اللیث (به عربی: اللیث) یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مکه واقع شده است.
فهرست شهرهای عربستان سعودی
اللیث ۷۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
فهرست شهرهای عربستان سعودی
اللیث ۷۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
wiki: ال لیث
کلمات دیگر: