رهیاب هسته ای

رهیاب هسته ای رهیابی است که برای کار کردن در ستون فقرات یا هسته اینترنت طراحی شده است. برای تحقق این نقش یک رهیاب باید قادر باشد از چندین واسط مخابراتی در بالاترین سرعت ها که در هسته اینترنت استفاده می شوند پشتیبانی کند و باید قادر باشد که بسته های آی پی را با سرعت کامل ارسال کند. یک رهیاب هسته ای باید بتواند از پروتکل ها یا قراردادهایی که در هسته اینترنت اعمال می شود نیز پشتیبانی کند. رهیاب های هسته ای از رهیاب های لبه ای( edge router) متمایز است. رهیاب لبه ای در لبه یک شبکه ستون فقرات قرار می گیرد و به رهیاب های هسته ای متصل می شود.
Alcatel-Lucent (7950 Extensible Routing System Series)
Brocade Communications Systems (NetIron XMR Series)
Cisco Systems (CRS, NCS series)
Extreme Networks (Black Diamond 20808), high-end core switch
Ericsson (SSR series)
Huawei Technologies Ltd. (NetEngine 5000E, NetEngine 80E, NetEngine 80)
Juniper Networks (Juniper T-Series and PTX Series)
MikroTik (CCR Series)
ZTE (ZXR10 Series : T8000, M6000)
همانند عبارت "ابر رایانه" عبارت "رهیاب هسته ای" به بزرگترین و توانمندترین رهیاب های نسل معاصرش اطلاق می شود. رهیابی که در زمان معرفی آن رهیاب هسته ای محسوب می شد ده سال بعد دیگر رهیاب هسته ای نخواهد بود. در زمان تولد آرپانت(جد اینترنت) در سال ۱۹۶۹ سریعترین لینک ها ۵۶کیلوبیت بر ثانیه سرعت داشتند و هر گره رهیاب حداکثر شش اتصال را برقرار می گرد. رهیاب هسته ای در آن دوران یک رایانه کوچک بود که آی ام پی(پردازنده پیام واسط) نام داشت. .