شیخ احمد بن حسین ابوالقاسم بن قسّی اندلسی، از صوفیان و رهبران سیاسی مخالف حکومت مرابطان در غرب اندلس بود. او فرماندار ناحیه ای به نام طایفه مارتله و از دوستان و هم پیمانان آلفونسو اول، پادشاه پرتغال، بود.
مهم ترین اثر وی کتاب خلع النّعلین (درآوردن پای افزار) است. ابن عربی کتاب خلع النعلین ابن قسی را در سال ۵۹۰ هجری یعنی در دوران جوانی در تونس خواند و شرحی بر کتاب مزبور نوشت.ابوالعلاء عفیفی در شرح فصوص الحکم ابن عربی می گوید: «ابن قسی در خلع النعلین، ضمن تکیه بر آیات قرآنی و احادیث نبوی، عقاید خود را از آنها استخراج و آنها را به صورت معانی فلسفی و صوفیانه بیان می کند. چنین استخراجی نزد عرفاً نوعی اشراق و الهام تلقی می شود».
ابن قسی رومی تبار و از شِلب اندلس بود. ابن خطیب او را از مشایخ بزرگ صوفیه نامیده است. ابن ابار نیز می گوید: «ابن قسی که در آغاز منصب اشراف داشت و به امور خزانه داری و مالیات اشتغال داشت، به طریقت صوفیه گام نهاد و همهٔ دارایی اش را فروخت و اموالش را به عنوان صدقه بخشید آنگاه به سیر و سفر پرداخت. سپس در زمرهٔ مشایخ جای گرفت».
ابن خلدون در مقدمهٔ خود می نویسد: «ابن قسی شیخ متصوفه و صاحب کتاب خلع النعلین فی التصوف، اندلس را به دعوت به حق شورانید و اصحاب وی را مرابطان می نامیدند».
مهم ترین اثر وی کتاب خلع النّعلین (درآوردن پای افزار) است. ابن عربی کتاب خلع النعلین ابن قسی را در سال ۵۹۰ هجری یعنی در دوران جوانی در تونس خواند و شرحی بر کتاب مزبور نوشت.ابوالعلاء عفیفی در شرح فصوص الحکم ابن عربی می گوید: «ابن قسی در خلع النعلین، ضمن تکیه بر آیات قرآنی و احادیث نبوی، عقاید خود را از آنها استخراج و آنها را به صورت معانی فلسفی و صوفیانه بیان می کند. چنین استخراجی نزد عرفاً نوعی اشراق و الهام تلقی می شود».
ابن قسی رومی تبار و از شِلب اندلس بود. ابن خطیب او را از مشایخ بزرگ صوفیه نامیده است. ابن ابار نیز می گوید: «ابن قسی که در آغاز منصب اشراف داشت و به امور خزانه داری و مالیات اشتغال داشت، به طریقت صوفیه گام نهاد و همهٔ دارایی اش را فروخت و اموالش را به عنوان صدقه بخشید آنگاه به سیر و سفر پرداخت. سپس در زمرهٔ مشایخ جای گرفت».
ابن خلدون در مقدمهٔ خود می نویسد: «ابن قسی شیخ متصوفه و صاحب کتاب خلع النعلین فی التصوف، اندلس را به دعوت به حق شورانید و اصحاب وی را مرابطان می نامیدند».
wiki: ابن قسی اندلسی