ابونصر محمد رامشی نیشابوری (به عربی: محمد بن محمد بن أحمدابن هَمیماه أبو نصر الرامُشیُّ النیسابوری) شناخته شده به ابن همماه رامشی دانشمند، زبان و ادب شناس، عالم نحو، شاعر تازی گوی و حدیث شناس و قاری قرآن در سده پنجم هجری قمری بوده است.
تاریخ ادبیات عربی، نوشته عمر فروخ، جلد سوم، ص ۲۰۶ و ۲۰۷ انتشارات دارالعلم للملایین چاپ بیروت
کتاب الوافی بالوفیات
معجم الادبا ۴۵:۱۹
ابن همهاه ادبیات را از ابوالعلاء معری آموخت و به طلب حدیث سفرها کرد و از اصحاب اصم و دیگران حدیث شنید.
نمونه ای از اشعار وی در «معجم الادباء» آمده است.
تاریخ ادبیات عربی، نوشته عمر فروخ، جلد سوم، ص ۲۰۶ و ۲۰۷ انتشارات دارالعلم للملایین چاپ بیروت
کتاب الوافی بالوفیات
معجم الادبا ۴۵:۱۹
ابن همهاه ادبیات را از ابوالعلاء معری آموخت و به طلب حدیث سفرها کرد و از اصحاب اصم و دیگران حدیث شنید.
نمونه ای از اشعار وی در «معجم الادباء» آمده است.
wiki: ابن همماه رامشی