ربودن پروتکل اینترنت (که بعضی اوقات با نام های ربودن BGP، ربودن پیشوند یا ربودن مسیر هم شناخته می شود) فرایندی غیرقانونی است که طی آن گروهی از آدرس های IP، با خراب کردن جدول مسیریابی اینترنت، تحت کنترل اشخاص خراب کار قرار می گیرند.
یک سیستم خودمختار، اعلام می کند آدرسی را به وجود آورده که در واقعیت به وجود نیاورده است.
یک سیستم خودمختار، پیشوندی اعلام می کند که از پیشوند اعلام شده توسط سیستم خودمختار اصلی به وجود آورنده پیشوند دقیقتری است.
یک سیستم خودمختار، اعلام می کند که مسیر کوتاه تری به سیستم خودمختار ربوده شده در اختیار دارد بدون توجه به اینکه مسیر فوق ذکر وجود داشته باشد یا نه.
اینترنت یک شبکه جهانی است که به میزبان های متصل به هم در سراسر جهان، امکان ارتباط با یکدیگر را داده است. میزبان های موجود در شبکه اینترنت از طریق آدرس هایی (نشانی پروتکل اینترنت) که منحصربه فرد هستند، شناسایی می شوند. ارتباطات میان میزبان ها از طریق انتقال پیام ها میان مسیریاب ها و در نهایت انتقال پیام ها از مبدأ به مقصد انجام می شود. برای انجام این کار مسیریاب ها موجود باید به صورت دوره ای جدول های مسیریابی بروز را دریافت کنند. در سطوح سراسری، این IPهای اختصاصی، با هم به صورت پیشوندها (prefixes) تلفیق می شوند. این پیشوندها توسط یک سیستم خودمختار (autonomous system - AS) به وجود آمده و/یا نگهداری می شوند و جدول های مسیریابی بین سیستم های خودمختار توسط پروتکل گذرگاه مرزی (Border Gateway Protocol - BGP) نگهداری می شود. گروهی از شبکه ها که تحت یک سیاست خارجی مسیریابی اداره می شوند یک سیستم خود مختار را تشکیل می دهند. برای مثال Spirint, MCI و AT&T هر کدام یک سیستم خودمختار هستند. هر سیستم خودمختار شناسه منحصربه فرد خود را دارد. پروتکل گذرگاه مرزی یک پروتکل استاندارد مسیریابی است که برای رد و بدل کردن اطلاعات مسیریابی بین سیستم های خودمختار استفاده می شود.هر سیستم خودمختار از پروتکل گذرگاه مرزی استفاده می کند تا پیشوندهایی را که می تواند به مقصد برساند، به دیگران اطلاع دهد. برای مثال اگر پیشوند ۱۹۲٫۰٫۲٫۰/۲۴ در داخل سیستم خودمختار با شناسه ۶۴۴۹۶، قرار داشته باشد این سیستم خودمختار به دیگران اطلاع می دهد که هر ترافیکی به مقصد این آدرس را می تواند تحویل دهد.
ربودن IP در یکی از حالت های زیر می تواند به صورت عمدی یا تصادفی اتفاق بیفتد
این روش ها معمولاً به اختلال در فرایند عادی مسیریابی ختم می شوند: بسته ها به سمت بخش اشتباهی از شبکه هدایت و آنجا در حلقه ای بینهایت گرفتار شده و در نهایت نادیده گرفته می شوند یا با لطف ربایندگان به سمت مقصد هدایت می شوند.
یک سیستم خودمختار، اعلام می کند آدرسی را به وجود آورده که در واقعیت به وجود نیاورده است.
یک سیستم خودمختار، پیشوندی اعلام می کند که از پیشوند اعلام شده توسط سیستم خودمختار اصلی به وجود آورنده پیشوند دقیقتری است.
یک سیستم خودمختار، اعلام می کند که مسیر کوتاه تری به سیستم خودمختار ربوده شده در اختیار دارد بدون توجه به اینکه مسیر فوق ذکر وجود داشته باشد یا نه.
اینترنت یک شبکه جهانی است که به میزبان های متصل به هم در سراسر جهان، امکان ارتباط با یکدیگر را داده است. میزبان های موجود در شبکه اینترنت از طریق آدرس هایی (نشانی پروتکل اینترنت) که منحصربه فرد هستند، شناسایی می شوند. ارتباطات میان میزبان ها از طریق انتقال پیام ها میان مسیریاب ها و در نهایت انتقال پیام ها از مبدأ به مقصد انجام می شود. برای انجام این کار مسیریاب ها موجود باید به صورت دوره ای جدول های مسیریابی بروز را دریافت کنند. در سطوح سراسری، این IPهای اختصاصی، با هم به صورت پیشوندها (prefixes) تلفیق می شوند. این پیشوندها توسط یک سیستم خودمختار (autonomous system - AS) به وجود آمده و/یا نگهداری می شوند و جدول های مسیریابی بین سیستم های خودمختار توسط پروتکل گذرگاه مرزی (Border Gateway Protocol - BGP) نگهداری می شود. گروهی از شبکه ها که تحت یک سیاست خارجی مسیریابی اداره می شوند یک سیستم خود مختار را تشکیل می دهند. برای مثال Spirint, MCI و AT&T هر کدام یک سیستم خودمختار هستند. هر سیستم خودمختار شناسه منحصربه فرد خود را دارد. پروتکل گذرگاه مرزی یک پروتکل استاندارد مسیریابی است که برای رد و بدل کردن اطلاعات مسیریابی بین سیستم های خودمختار استفاده می شود.هر سیستم خودمختار از پروتکل گذرگاه مرزی استفاده می کند تا پیشوندهایی را که می تواند به مقصد برساند، به دیگران اطلاع دهد. برای مثال اگر پیشوند ۱۹۲٫۰٫۲٫۰/۲۴ در داخل سیستم خودمختار با شناسه ۶۴۴۹۶، قرار داشته باشد این سیستم خودمختار به دیگران اطلاع می دهد که هر ترافیکی به مقصد این آدرس را می تواند تحویل دهد.
ربودن IP در یکی از حالت های زیر می تواند به صورت عمدی یا تصادفی اتفاق بیفتد
این روش ها معمولاً به اختلال در فرایند عادی مسیریابی ختم می شوند: بسته ها به سمت بخش اشتباهی از شبکه هدایت و آنجا در حلقه ای بینهایت گرفتار شده و در نهایت نادیده گرفته می شوند یا با لطف ربایندگان به سمت مقصد هدایت می شوند.
wiki: ربودن پروتکل اینترنت