رتبه سنجی یا رتبه بندی اعتباری (انگلیسی: Credit rating) روشی برای سنجش اعتبار ریسک اعتباری است که توسط آژانس های سنجش اعتبار دربارهٔ اعتبار شرکت ها، دولت ها، نهادها، سازمان های دولتی، موسسه های مالی و بنگاه های اقتصادی، اعلام می شود. رتبه سنجی در حقیقت مبانی لازم را برای مقایسه ریسک اعتباری یک بنگاه اقتصادی با بنگاه های اقتصادی دیگر فراهم می سازد.
فهرست بودجه دولت بر پایه کشور
گزارش اعتبار
سنجش اعتبار
هدف عمده رتبه سنجی اعتبار فراهم کردن اطلاعات برای سرمایه گذاران بالقوه بازارهای سرمایه نظیر اوراق قرضه می باشد. رتبه سنجی، چراغ راهنمای ریسک سرمایه گذاری است. به عبارت دیگر رتبه سنجی معیاری است از احتمال پرداخت به موقع سود اوراق قرضه به سرمایه گذاران (خریداران اوراق قرضه) به علاوه باز پرداخت اصل سرمایه در زمان پیش بینی شده. سرمایه گذاران در عمل سیاست سرمایه گذاری خود را بر مبنای رتبه سنجی اعتبار بنگاه های اقتصادی تنظیم می کنند، به عبارت دیگر میزان سرمایه ای را که شرکت های کارگزار می توانند برای خرید اوراق قرضه ای که رتبه ای کمتر از یک حد معین داشته باشد، محدود یا حتی آنان را از خرید اوراق قرضه مذکور بازدارند.
به علاوه رتبه سنجشی اوراق قرضه بنگاه های اقتصادی عامل تأثیرگذار و عمده در میزان بهره ای است که بنگاه یادشده باید برای تأمین منابع مالی مورد نیاز خود بپردازد. رتبه سنجی اعتبار در ابعاد گسترده تری پذیرفته شده و کاربردهای متنوعی یافته است. به عنوان مثال بانک ها می توانند بر مبنای رتبه اعتباری یک بنگاه اقتصادی، تصمیم بگیرند که به آن بنگاه اقتصادی اعتبار بدهند یا خیر و در صورت تأمین اعتبار با چه نرخ بهره ای. به عبارت دیگر نرخ حاشیه ای که یک بنگاه اقتصادی برای تأمین اعتبار باید روی نرخ بهره بین بانکی بپردازد تحت تأثیر سیستم رتبه سنجی اعتبار قرار می گیرد. عمده ترین موسسه های بین المللی رتبه سنجی اعتبار عبارتند از: استاندارد اند پورز، مودیز و فیچ ریتینگز.
فهرست بودجه دولت بر پایه کشور
گزارش اعتبار
سنجش اعتبار
هدف عمده رتبه سنجی اعتبار فراهم کردن اطلاعات برای سرمایه گذاران بالقوه بازارهای سرمایه نظیر اوراق قرضه می باشد. رتبه سنجی، چراغ راهنمای ریسک سرمایه گذاری است. به عبارت دیگر رتبه سنجی معیاری است از احتمال پرداخت به موقع سود اوراق قرضه به سرمایه گذاران (خریداران اوراق قرضه) به علاوه باز پرداخت اصل سرمایه در زمان پیش بینی شده. سرمایه گذاران در عمل سیاست سرمایه گذاری خود را بر مبنای رتبه سنجی اعتبار بنگاه های اقتصادی تنظیم می کنند، به عبارت دیگر میزان سرمایه ای را که شرکت های کارگزار می توانند برای خرید اوراق قرضه ای که رتبه ای کمتر از یک حد معین داشته باشد، محدود یا حتی آنان را از خرید اوراق قرضه مذکور بازدارند.
به علاوه رتبه سنجشی اوراق قرضه بنگاه های اقتصادی عامل تأثیرگذار و عمده در میزان بهره ای است که بنگاه یادشده باید برای تأمین منابع مالی مورد نیاز خود بپردازد. رتبه سنجی اعتبار در ابعاد گسترده تری پذیرفته شده و کاربردهای متنوعی یافته است. به عنوان مثال بانک ها می توانند بر مبنای رتبه اعتباری یک بنگاه اقتصادی، تصمیم بگیرند که به آن بنگاه اقتصادی اعتبار بدهند یا خیر و در صورت تأمین اعتبار با چه نرخ بهره ای. به عبارت دیگر نرخ حاشیه ای که یک بنگاه اقتصادی برای تأمین اعتبار باید روی نرخ بهره بین بانکی بپردازد تحت تأثیر سیستم رتبه سنجی اعتبار قرار می گیرد. عمده ترین موسسه های بین المللی رتبه سنجی اعتبار عبارتند از: استاندارد اند پورز، مودیز و فیچ ریتینگز.
wiki: رتبه سنجی اعتباری