دیانی

دیّان نامی از نامهای حاکمیتی و از اسماء جلاله خداوند است. معنای دیّان یعنی کسی که خلق در بربر او منقاد هستند و آنان را جزاء و پاداش می دهد.
در ادبیات عرب دیّان به فردی که مسئول بازخواست بوده است گفته می شده است" و لا أَنْتَ‏ دَیانی‏ فَتَخْزُونی‏".
در زیارت امام رضا به امامان شیعه "دیان الدین" گفته شده است.
گویا در دوران صفویه به قاضی های محلی و منطقه ای برای حل اختلاف دیّان گفته می شده است

دیانی یعنی پاداش دهنده . خلق کرده ی خدا

پاداش دهنده