کلمه جو
صفحه اصلی

بندیر

فرهنگ فارسی

( اسم ) دفی که دارای جلاجل باشد .

لغت نامه دهخدا

بندیر. [ ب َ ] ( ع اِ ) دفی که دارای جلاجل باشد. ( فرهنگ فارسی معین ) ( دزی ج 1 ص 118 ) ( تاج العروس ج 3 ص 60 ).

دانشنامه عمومی

بندیر (انگلیسی: bendir؛ عربی: بندیر؛ جمع: بنادیر)، یک ساز کوبه ای قاب دار است با قابی چوبی و پوستی که بر روی آن کشیده شده است. واژه بندیر در زبان ترکی استانبولی به معنی ساز کوبه ای قابدار بزرگ دستی است.
بندیر به عنوان ساز سنتی در آفریقای شمالی، و همچنین در مصر باستان و بین النهرین استفاده می شده است. و در شمال آفریقا به عنوان ساز سنتی استفاده می شود. این ساز اساساً در کشورهای مراکش، الجزایر، تونس، لیبی و گاهی در مصر استفاده می شود.
بندیر در مراسم خاص صوفی ها نیز استفاده می شود. مشخصه مراسم صوفی ها استفاده از موسیقی، ریتم، حرکات موزون (رقص سماع) برای رسیدن به خودآگاهی است.
بندیر برخلاف تمبورین یا «دایره زنگی» فاقد سنج یا زنگوله است و بجای آن اغلب یک یا چند زه دارد که از روده حیوانات ساخته شده و در قطر قاب کشیده شده است. وقتی با انگشتان یا کف دست به پوست ضربه زده می شود صدای وزوز مانندی از آن ایجاد می شود. همانند اکثر سازهای کوبه ای قابدار، بندیر نیز از یک قاب چوبی که پوست روی آن کشیده شده است ساخته می شود.

منتظر


پیشنهاد کاربران

فارسی سره است. منتظر


کلمات دیگر: