کترین کارتر داراى سه بعد اساسى بود که عبارتند از :
الف - تعهد صریح و بىپرده آمریکا در جهت واکنش نظامى به هر شکل لازم در مقابل هر نوع تلاش شوروى براى حضور ژئوپولتیک در مناطق جهان ؛
ب - تأکید بر حقوق بشر، فضاى باز سیاسى، آزادىهاى مدنى و فشار بر حکومتهاکمونیستى به ویژه در اروپایى شرقى براى رعایت آن ها ؛
ج - ایجاد فضاى باز سیاسى و ترویج فعالیتهاى اصلاح طلبانه با هدف حفظ حکومت هاى دیکتاتورى متحد آمریکا نظیر رژیم شاه و جلوگیرى از اضمحلال و فروپاشى آن ها .
دکترین حقوق بشر کارتر براى حکومتهاى دیکتاتورى متحد آمریکا همان اهداف دکترین کندى را دنبال مىکرد و بیشتر انگیزههاى«واکسینه کردن» آن ها را براى ممانعت از بروز انقلاب و حفظ آنان را در برابر فروپاشى دنبال مىنمود. در دکترین کارتر از حقوق بشر به عنوان ضرورت غیر قابل اجتناب عصر ما یاد مىشد . هدف اصلى کارتر بازگرداندن حیثیت آرمانى آمریکا با طرح شعار حقوق بشر و فضاى باز سیاسى بود . اهداف سیاست خارجى آمریکا در مقطع روى کار آمدن کارتر شامل واکسینه کردن حکومتهاى دیکتاتورى متحد آمریکا ، ممانعت از بروز انقلاب در کشورهاى زیر سلطه، ایجاد تزلزل در کشورهاى اقمار شوروى و تلاش براى فروپاشى آن ها، کنترل تسلیحات از طریق توافق نامههاى بین المللى، برقرارى روابط نزدیک با چین، سرمایهگذارى براى نفوذ در جناحهاى داخلى حزب کمونیست شوروى با هدف زمینهسازى براى فروپاشى شوروى و حل مسایل جهانى با محوریت آمریکا بود . هم چنین بر بهبود چهره آمریکا در افکار عمومى و افزایش اعتبار آمریکا در دنیاى د حال تغییر و تحول کنونى تأکید مىشد اما اهداف پنهان این دکترین حفظ حکومتهاى وابسته و افزایش سلطه آمریکا بر جهان تحت لواى شعارهاى پر طمطراق و فریبنده بودند .
طرحها و اقدامات آمریکا براى حمایت از حکومت شاه و جلوگیرى از پیروزى انقلاب اسلامى در دی ماه 1356 در حالى آتش مخالفت با حکومت دیکتاتورى و استبدادى شاه در درون ملت ایران شعلهور بود و تنفر از شاه و اعمال جنایتکارانه ساواک در اعمال وجدان و قلوب ایران موج مىزد جیمى کارتر به ایران سفر نمود . کارتر رهبر حزب دموکرات که شعار دموکراسى و حقوق بشر را در صدر برنامههاى خود قرار داده بود در ضیافتى در تهران رضایت و حمایت کامل آمریکا را از رژیم و دولت شاه بیان داشت وخطاب به شاه چنین گفت :
«به دلیل رهبرى بزگ شاه، ایران جزیره ثبات دریکى از آشوب زدهترین نقاط جهان شده است . اعلیحضرت، این به دلیل تکریم بسیار نسبت به شما، رهبرى شما و احترام و ستایش و عشقى است که ملت ایران به شما دارد . هیچ کشور دیگرى در جهان براى برنامهریزى مشترک از ایران به آمریکا و ما نزدیکتر نیست . هیچ کشور دیگرى براى بررسى مشکلات منطقهاى که مورد علاقه هر دو طرف ما نیز هست ارتباط نزدیکترى از ایران با ما ندارد و هیچ رهبر دیگرى نزد من احترامى عمیقتر و رابطهاى دوستانهتر ندارد» ( 1 )
سخنان رییس جمهورى آمریکا در دی ماه 1356، یک سال قبل از سرنگونى شاه و پیروزى انقلاب در تمجید و تجلیل از شخص شاه که دستش به خون دهها هزار ایرانى آغشته بود و دفاع کارتز ازحکومتى غیر دموکراتیک و موروثى که فاقد انتخابات و بىبهره از اولیهترین مبانى حقوق بشر بود، بیانگر این واقعیت است ک شعارهاى حقوق بشر، آزادى و دموکراسى اهرم - هاى فشار علیه جوامع مستثقل و مخالف منافع آمریکا و تاراج کننده و ثروتهاى ملت خویش به سود شرکتها و ترانستهاى آمریکایى و صهیونیسم است به گفته کارتر «هیچ کشورى در دنیا نزد من احترامى عمیقتر و رابطهى دوستانهتر از شاه ندارد ». ( 2 )
على رغم حمایتهاى مستقیم و غیرمستقیم آمریکا از حکومت پهلوى که با تجهیز آن به انواع ابزارها براى سرکوب ملت ایران تؤام بود نهضت اسلام مردم ایران در مخالفت با شاه با چاپ مقالهاى در 17 دی ماه 1356 در روزنامه اطلاعات وارد مرحله جدیدى شد . در این مقاله که «ایران و استعمار سرخ و سیاه » نام داشت توهینهاى سخیفى به امام خمینى شده بود . در نتیجه تظاهرات عظیمى در قم در حمایت از امام و مخالفت با آن نوشته در 19 دی ماه 1356 به وقوع پیوست ولى حکومت شاه مردم را به گلوله بست . چهل روز بعد در 29 بهمن 1356 مردم تبریز در چهلم شهداى تظاهرات قم به خیابان ریختند . دولت شاه مجددا مردم را به گلوله بست . چهل روز بعد در تاریخ 9 و 10 فروردین 1357 مردم یزید مراسم چهلم شهداى تبریز را برپا کردند و به وسیله ایادى حکومت به خاک و خون کشیده شدند. اینها در حالى بود که دولتهاى به اصطلاح حامى حقوق بشر غرب به ویژه در آمریکا و انگلیس چشمان خود را بر روى اعمال سفاکانه ی حکومت شاه بسته بودند و همانگونه که در 15 خرداد 1342 از کشتار بىرحمانه مردم به دست حکومت شاه حمایت کردند و در این دوره نیز با تمام توان علیه ملت ایران در حمایت از شاه صحنه گردانى مىنمودند .
اما مبارزات ملت ایران هر روز دامنه تازه یافت و چنان شدت گرفت که دولت شاه مجبور شد در تابستان 1357 در چندین شهر حکومت نظامى اعلام کند که بر اثر آن واقعه خونینى 17 شهریور در میدان شهداى تهران روى داد . آمریکایىهاى طرفدار حقوق بشر و انگلیسىهاى حامى آزادى و مجموعه غرب که علیه جمهورى اسلامى ایران از کاه کوه مىساز ند و در مقابل جنایات وجشتناک 17 شهریور میدان شهدا سکوت کردند و باز از شاه حمایت نمودند ، واقعهاى که در آن هزاران نفر بىگناه به خاک و خون کشیده شدند .
هنگامىکه ایران در تابستان 1357 در تب انقلاب مىسوخت و تظاهرات میلیونى مردم در سراسر کشور جریان داشت و هر روز مردم مسلمان ایران آماج گلولههاى آمریکایى قرار مىگرفتند و شهید مىشدند دولتهاى آمریکا و غرب با تمام توان ار رژیم شاه حمایت مىکردند و سازمان - هاى حقوق بشر نیز چشم هاى خود را به روى جنایات ساواک و مزدوران آمریکایى بسته بودند . این برخورد رابا مواضع دولت آمریکا در رابطه با اغتشاش و آشوب مشتى مزدور در 18 تا 23 تیرماه 1378 ، مقایس . . .
الف - تعهد صریح و بىپرده آمریکا در جهت واکنش نظامى به هر شکل لازم در مقابل هر نوع تلاش شوروى براى حضور ژئوپولتیک در مناطق جهان ؛
ب - تأکید بر حقوق بشر، فضاى باز سیاسى، آزادىهاى مدنى و فشار بر حکومتهاکمونیستى به ویژه در اروپایى شرقى براى رعایت آن ها ؛
ج - ایجاد فضاى باز سیاسى و ترویج فعالیتهاى اصلاح طلبانه با هدف حفظ حکومت هاى دیکتاتورى متحد آمریکا نظیر رژیم شاه و جلوگیرى از اضمحلال و فروپاشى آن ها .
دکترین حقوق بشر کارتر براى حکومتهاى دیکتاتورى متحد آمریکا همان اهداف دکترین کندى را دنبال مىکرد و بیشتر انگیزههاى«واکسینه کردن» آن ها را براى ممانعت از بروز انقلاب و حفظ آنان را در برابر فروپاشى دنبال مىنمود. در دکترین کارتر از حقوق بشر به عنوان ضرورت غیر قابل اجتناب عصر ما یاد مىشد . هدف اصلى کارتر بازگرداندن حیثیت آرمانى آمریکا با طرح شعار حقوق بشر و فضاى باز سیاسى بود . اهداف سیاست خارجى آمریکا در مقطع روى کار آمدن کارتر شامل واکسینه کردن حکومتهاى دیکتاتورى متحد آمریکا ، ممانعت از بروز انقلاب در کشورهاى زیر سلطه، ایجاد تزلزل در کشورهاى اقمار شوروى و تلاش براى فروپاشى آن ها، کنترل تسلیحات از طریق توافق نامههاى بین المللى، برقرارى روابط نزدیک با چین، سرمایهگذارى براى نفوذ در جناحهاى داخلى حزب کمونیست شوروى با هدف زمینهسازى براى فروپاشى شوروى و حل مسایل جهانى با محوریت آمریکا بود . هم چنین بر بهبود چهره آمریکا در افکار عمومى و افزایش اعتبار آمریکا در دنیاى د حال تغییر و تحول کنونى تأکید مىشد اما اهداف پنهان این دکترین حفظ حکومتهاى وابسته و افزایش سلطه آمریکا بر جهان تحت لواى شعارهاى پر طمطراق و فریبنده بودند .
طرحها و اقدامات آمریکا براى حمایت از حکومت شاه و جلوگیرى از پیروزى انقلاب اسلامى در دی ماه 1356 در حالى آتش مخالفت با حکومت دیکتاتورى و استبدادى شاه در درون ملت ایران شعلهور بود و تنفر از شاه و اعمال جنایتکارانه ساواک در اعمال وجدان و قلوب ایران موج مىزد جیمى کارتر به ایران سفر نمود . کارتر رهبر حزب دموکرات که شعار دموکراسى و حقوق بشر را در صدر برنامههاى خود قرار داده بود در ضیافتى در تهران رضایت و حمایت کامل آمریکا را از رژیم و دولت شاه بیان داشت وخطاب به شاه چنین گفت :
«به دلیل رهبرى بزگ شاه، ایران جزیره ثبات دریکى از آشوب زدهترین نقاط جهان شده است . اعلیحضرت، این به دلیل تکریم بسیار نسبت به شما، رهبرى شما و احترام و ستایش و عشقى است که ملت ایران به شما دارد . هیچ کشور دیگرى در جهان براى برنامهریزى مشترک از ایران به آمریکا و ما نزدیکتر نیست . هیچ کشور دیگرى براى بررسى مشکلات منطقهاى که مورد علاقه هر دو طرف ما نیز هست ارتباط نزدیکترى از ایران با ما ندارد و هیچ رهبر دیگرى نزد من احترامى عمیقتر و رابطهاى دوستانهتر ندارد» ( 1 )
سخنان رییس جمهورى آمریکا در دی ماه 1356، یک سال قبل از سرنگونى شاه و پیروزى انقلاب در تمجید و تجلیل از شخص شاه که دستش به خون دهها هزار ایرانى آغشته بود و دفاع کارتز ازحکومتى غیر دموکراتیک و موروثى که فاقد انتخابات و بىبهره از اولیهترین مبانى حقوق بشر بود، بیانگر این واقعیت است ک شعارهاى حقوق بشر، آزادى و دموکراسى اهرم - هاى فشار علیه جوامع مستثقل و مخالف منافع آمریکا و تاراج کننده و ثروتهاى ملت خویش به سود شرکتها و ترانستهاى آمریکایى و صهیونیسم است به گفته کارتر «هیچ کشورى در دنیا نزد من احترامى عمیقتر و رابطهى دوستانهتر از شاه ندارد ». ( 2 )
على رغم حمایتهاى مستقیم و غیرمستقیم آمریکا از حکومت پهلوى که با تجهیز آن به انواع ابزارها براى سرکوب ملت ایران تؤام بود نهضت اسلام مردم ایران در مخالفت با شاه با چاپ مقالهاى در 17 دی ماه 1356 در روزنامه اطلاعات وارد مرحله جدیدى شد . در این مقاله که «ایران و استعمار سرخ و سیاه » نام داشت توهینهاى سخیفى به امام خمینى شده بود . در نتیجه تظاهرات عظیمى در قم در حمایت از امام و مخالفت با آن نوشته در 19 دی ماه 1356 به وقوع پیوست ولى حکومت شاه مردم را به گلوله بست . چهل روز بعد در 29 بهمن 1356 مردم تبریز در چهلم شهداى تظاهرات قم به خیابان ریختند . دولت شاه مجددا مردم را به گلوله بست . چهل روز بعد در تاریخ 9 و 10 فروردین 1357 مردم یزید مراسم چهلم شهداى تبریز را برپا کردند و به وسیله ایادى حکومت به خاک و خون کشیده شدند. اینها در حالى بود که دولتهاى به اصطلاح حامى حقوق بشر غرب به ویژه در آمریکا و انگلیس چشمان خود را بر روى اعمال سفاکانه ی حکومت شاه بسته بودند و همانگونه که در 15 خرداد 1342 از کشتار بىرحمانه مردم به دست حکومت شاه حمایت کردند و در این دوره نیز با تمام توان علیه ملت ایران در حمایت از شاه صحنه گردانى مىنمودند .
اما مبارزات ملت ایران هر روز دامنه تازه یافت و چنان شدت گرفت که دولت شاه مجبور شد در تابستان 1357 در چندین شهر حکومت نظامى اعلام کند که بر اثر آن واقعه خونینى 17 شهریور در میدان شهداى تهران روى داد . آمریکایىهاى طرفدار حقوق بشر و انگلیسىهاى حامى آزادى و مجموعه غرب که علیه جمهورى اسلامى ایران از کاه کوه مىساز ند و در مقابل جنایات وجشتناک 17 شهریور میدان شهدا سکوت کردند و باز از شاه حمایت نمودند ، واقعهاى که در آن هزاران نفر بىگناه به خاک و خون کشیده شدند .
هنگامىکه ایران در تابستان 1357 در تب انقلاب مىسوخت و تظاهرات میلیونى مردم در سراسر کشور جریان داشت و هر روز مردم مسلمان ایران آماج گلولههاى آمریکایى قرار مىگرفتند و شهید مىشدند دولتهاى آمریکا و غرب با تمام توان ار رژیم شاه حمایت مىکردند و سازمان - هاى حقوق بشر نیز چشم هاى خود را به روى جنایات ساواک و مزدوران آمریکایى بسته بودند . این برخورد رابا مواضع دولت آمریکا در رابطه با اغتشاش و آشوب مشتى مزدور در 18 تا 23 تیرماه 1378 ، مقایس . . .