شهرستان باخرز

شهرستان باخَرْز یکی از شهرستان های استان خراسان رضوی در شمال شرقی ایران است. این شهر مرکز شهرستان باخرز است. این شهر درگذشته از اهمیت بیشتری برخوردار بوده، و نام آن به همة منطقة تایباد اطلاق می شده است. باخرز از شمال به تربت جام، از جنوب به خواف، از خاور به تایباد و از باختر به تربت حیدریه محدود می گردد.
بخش مرکزی شهرستان باخرز
دهستان مالین
دهستان دشت ارزنه
رشته کوه هایی با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی در آن امتداد دارد. کوه باخرز (مرتفعترین قله، ۷۵۵، ۱ متر)، در ناحیة باخرز واقع است. علاوه بر رشته قناتهای میروَس، ریگستان و تقی آباد، رود روس و ریزابه های آن، کال کوه سفید و شهرنو، که به هریرود می ریزند، اراضی باخرز را مشروب می کنند در باخرز بادهای خشک و کمی سوزان می وزد، و در اراضی آن (کوه و دشت)، درختان گز، تاغ و پنبه یافت می شود. محصولات آن زعفران (امروزه کشت غالب زعفران است)، تره بار، زیره، گندم، جو، پنبه و چغندر قند است و از درختان میوه انار، توت، انجیر، آلو، زردآلو و انگور دارد. از صنایع دستی دارای قالیچه بافی است.
به نوشته سفرنامه کُلنل چارلز ادروارد ییت، باخرز در دوره قاجاریه، بارها گرفتار هجوم و غارت ترکمن ها شده است. در عهد ناصرالدین شاه جمعیت عمده باخرز را ایرانیان تشکیل می دادند که «باخرزی» خوانده می شدند، و طوایفی مانند هزاره ای و تیموری و افغانی نیز در آن ساکن بودند.
امروزه زبان اهالی باخرز، فارسی با لهجه باخرزی است. مردم باخرز اهل سنت حنفی مذهب هستند.