( اسم ) آهنی مانند شانه که پشت اسب و استر و مانند آنرا خارند و پاکد کنند قشو فرجول کبیجه فرجون .
پشت خار
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
پشت خار. [ پ ُ ] ( اِ مرکب ) آهنی باشد چون چند شانه بهم پیوسته گرفتن گرد و موی زاید را از ظاهر بدن اسب و استر و غیره. قشو. فِرجول. کبیجه. فرجون.
کلمات دیگر: