کنایه از ندامت و پشیمانی و تاسف باشد
پشت دست گزیدن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
پشت دست گزیدن. [ پ ُ ت ِ دَ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) یا پشت دست بدندان گزیدن ؛ کنایه از ندامت و پشیمانی و تأسف باشد. ( برهان قاطع ). نادم گشتن. پشیمان شدن. افسوس خوردن.
کلمات دیگر: