بلالیط. [ ب َ ] ( ع اِ ) زمینهای هموار و برابر. ( منتهی الارب ). زمین مستوی و هموار، و از آن مفرد دیده نشده است. ( از ذیل اقرب الموارد ).
بلالیط. [ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ بلیطة معرب پلیته ( فتیله ). ( یادداشت مرحوم دهخدا ): و یتخذ من أصله [ من أصل لوف ] بلالیط للنواصیر. ( قانون ابوعلی مفردات چ تهران ص 204 ).
بلالیط. [ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ بلیطة معرب پلیته ( فتیله ). ( یادداشت مرحوم دهخدا ): و یتخذ من أصله [ من أصل لوف ] بلالیط للنواصیر. ( قانون ابوعلی مفردات چ تهران ص 204 ).