شهری در مقدونیه قدیم
اژس
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اژس . [ اِ ژِ ] (اِخ ) شهرکی در ائولی آسیای صغیر. (ایران باستان ص 914).
اژس . [ اِ ژِ ] (اِخ ) شهری در مقدونیه ٔ قدیم مقر نخستین پادشاهان آن ناحیت . (ایران باستان ص 1192 و 1195 و 1206).
اژس. [ اِ ژِ ] ( اِخ ) شهرکی در ائولی آسیای صغیر. ( ایران باستان ص 914 ).
اژس. [ اِ ژِ ] ( اِخ ) شهری در مقدونیه قدیم مقر نخستین پادشاهان آن ناحیت. ( ایران باستان ص 1192 و 1195 و 1206 ).
اژس. [ اِ ژِ ] ( اِخ ) شهری در مقدونیه قدیم مقر نخستین پادشاهان آن ناحیت. ( ایران باستان ص 1192 و 1195 و 1206 ).
کلمات دیگر: