( صفت ) خوشخوان مانند بلبل .
بلبل نوا
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بلبل نوا. [ ب ُ ب ُ ن َ ] ( ص مرکب ) خوشخوان مانند بلبل. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ) :
نواپرداز گر نبود صریر خامه مخلص
که دیگر بر سر شور آورد بلبل نوایان را.
نواپرداز گر نبود صریر خامه مخلص
که دیگر بر سر شور آورد بلبل نوایان را.
مخلص ( از آنندراج ).
کلمات دیگر: