فرقه از شیعه امامیه که پس از رحلت امام یازدهم بفترت یعنی خالی ماندن زمان و از وجود امام عقیده داشتند .
اهل فترت
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اهل فترت. [ اَ ل ِ ف َ رَ ] ( اِخ ) فرقه ای از شیعه امامیه که پس از رحلت امام یازدهم بفترت یعنی خالی ماندن زمان از وجود امام عقیده داشتند. ( خاندان نوبختی ص 250 ).
کلمات دیگر: