نوبتگه. [ ن َ / نُو ب َ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) نوبتگاه. رجوع به نوبت گاه شود :
به نوبتگه شه دوهندوی بام
یکی مقبل و دیگر اقبال نام.
ز نوبتگه او برآورد نام.
به سرهنگ نوبت سپردندشان.
به نوبتگه شه دوهندوی بام
یکی مقبل و دیگر اقبال نام.
نظامی.
همان نوبت پاس در صبح و شام ز نوبتگه او برآورد نام.
نظامی.
به نوبتگه شاه بردندشان به سرهنگ نوبت سپردندشان.
نظامی.