( نو آیین کردن ) آراستن
نوایین کردن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( نوآیین کردن ) نوآیین کردن. [ ن َ / نُو ک َ دَ ] ( مص مرکب ) آراستن :
مرا بردن به مهد خسروآیین
شبستان را به من کردن نوآیین.
مرا بردن به مهد خسروآیین
شبستان را به من کردن نوآیین.
نظامی.
کلمات دیگر: