استعداء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) یاری خواستن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). یاری خواستن از کسی بر امری. یقال : استعدیت الامر علی فلان فاعدانی. ( منتهی الارب ). || دوانیدن اسب. ( تاج المصادر بیهقی ).
استعداء
لغت نامه دهخدا
پیشنهاد کاربران
استعداء: [اصطلاح حقوق]اقامه دعوی را گویند.
کلمات دیگر: