نواله خوردن

لقمه خوردن . یا نصیب بردن . لفت و لیس کردن . حیف و میل کردن .

نواله خوردن. [ ن َ ل َ / ل ِ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) لقمه خوردن :
گوینده چو دید کآن جوانمرد
بی دوست نواله ای نمی خورد.مجنون که ز نوش بود بی بهر
می خورد نواله های چون زهر.رجوع به نواله شود. || نصیب بردن. لفت ولیس کردن.حیف ومیل کردن :
نز هیچ عمل نواله ای خوردم
نز هیچ قباله باقیی دارم.