محرم یزدی
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
محرم یزدی . [ م َ رَ م ِ ی َ ] (اِخ )میرزا عبدالوهاب پسرزاده ٔ آقامحمد هاشم زرگر اصفهانی است که در خط نسخ استاد مسلم زمان بوده است و پدرش میرزا محمدعلی مردی دانا و نیز محرم تخلص می نموده است . میرزا عبدالوهاب در یزد متولد شد و چون پدر درگذشت تخلص وی را برگزید و به عتبات رفت و سپس مقیم کرمانشاهان شد و آنگاه به طهران آمد و مداحی محمدشاه قاجار پیشه کرد و مورد لطف شاه قرار گرفت و لقب ملک الشعرائی عراقین یافت و منشور و مرسوم در حق او صادر شد. در طهران با فضلا آمیزش گرفت و به تعلیم زبان فرانسه پرداخت و نیکو بیاموخت و به هنگام تألیف مجمعالفصحاء در مدرسه ٔ دارالفنون دستیار استادان زبان فرانسه بوده است . محرم درباره ٔ پیغمبر اکرم مدایح و مناقب و در رثاء امام حسین علیه السلام مراثی دارد و هدایت منتخبی از قصاید و مسمطات و دیگر اشعار وی را نقل کرده است . رجوع به مجمع الفصحاء ج 2 صص 457 - 459 شود.
سبب ناله چه پرسید ز مرغی که فلک
کردش از گلشنی آواره که نامش قفس است .
کار من و دل در عشق افتاده بسی مشکل
من در پی مستوری دل در پی رسوائی .
(از مجمعالفصحاء ج 2 ص 445).
سبب ناله چه پرسید ز مرغی که فلک
کردش از گلشنی آواره که نامش قفس است.
کار من و دل در عشق افتاده بسی مشکل
من در پی مستوری دل در پی رسوائی.
محرم یزدی. [ م َ رَ م ِ ی َ ] ( اِخ )میرزا عبدالوهاب پسرزاده آقامحمد هاشم زرگر اصفهانی است که در خط نسخ استاد مسلم زمان بوده است و پدرش میرزا محمدعلی مردی دانا و نیز محرم تخلص می نموده است. میرزا عبدالوهاب در یزد متولد شد و چون پدر درگذشت تخلص وی را برگزید و به عتبات رفت و سپس مقیم کرمانشاهان شد و آنگاه به طهران آمد و مداحی محمدشاه قاجار پیشه کرد و مورد لطف شاه قرار گرفت و لقب ملک الشعرائی عراقین یافت و منشور و مرسوم در حق او صادر شد. در طهران با فضلا آمیزش گرفت و به تعلیم زبان فرانسه پرداخت و نیکو بیاموخت و به هنگام تألیف مجمعالفصحاء در مدرسه دارالفنون دستیار استادان زبان فرانسه بوده است. محرم درباره پیغمبر اکرم مدایح و مناقب و در رثاء امام حسین علیه السلام مراثی دارد و هدایت منتخبی از قصاید و مسمطات و دیگر اشعار وی را نقل کرده است. رجوع به مجمع الفصحاء ج 2 صص 457 - 459 شود.
دانشنامه اسلامی
مذهب و شاعر، متخلص به محرم. پدر وی نسخ نویس معروف اصفهانی و مشهور به صائغ است. بر اساس شهرت پدر او را محرم اصفهانی نیز خوانده اند. میرزا محمدعلی مدتی در شیراز ساکن بوده و با داوری شیرازی، فرزند وصال ملاقات داشته است.
سپس به یزد رفته و به تذهیب و تزیین نسخه ها و قطعات اشتغال داشته و همانجا درگذشته است. از آثار وی: دیوان شعر.