اشک سرخ
اشک گلگون
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اشک گلگون. [ اَ ک ِ گ ُ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) اشک سرخ. ( آنندراج ) :
گر کُمیت ِ اشک گلگونم نبودی گرم رو
کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع.
گر کُمیت ِ اشک گلگونم نبودی گرم رو
کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع.
حافظ ( دیوان چ قزوینی - غنی ص 199 ).
و رجوع به اشک پیازی و اشک جگرگون و اشک حنائی و اشک خون آلوده و اشک خونی و اشک خونین و اشک عقیقی شود.کلمات دیگر: