اشکی که از غایت فرح و از گریه شادی بریزد .
اشک شادی
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اشک شادی. [ اَ ک ِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) اشکی که از غایت فرح و از گریه شادی بریزد :
اشک شادی به کنج دیده دوید
مستعد فرودویدن باد.
اشک شادی به کنج دیده دوید
مستعد فرودویدن باد.
ظهوری ( از آنندراج ).
و رجوع به اشک طرب و اشک شیرین و اشک شکرین و اشک شکری شود.کلمات دیگر: