اشک راندن

( مصدر ) اشک ریختن گریستن .

اشک راندن. [ اَ دَ ] ( مص مرکب ) گریستن : هَطْل ؛ اشک راندن چشم. ( منتهی الارب ) :
در این افسانه شرطست اشک راندن
گلابی تلخ بر شیرین فشاندن.