سنگ باران کردن

سنگ زدن و سنگ ریختن بر کسی یا جایی

سنگ باران کردن. [ س َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) سنگ زدن و سنگ ریختن بر کسی یا جایی. ( از آنندراج ) :
یکی سنگ باران بکردند سخت
چو باد خزان برجهد بر درخت.که بود آن کس که پیل آورد وقتی بر در کعبه
که مرغش سنگ باران کرد و دوزخ شد سرانجامش.این گنبد نارنج گون بازیچه دارد اندرون
ز آه سحرگاهش کنون رو سنگباران تازه کن.از سر زانو اگر یکدم گذاری بر زمین
دل طپیدن سنگ باران میکند آئینه را.