کلمه جو
صفحه اصلی

لوثین

لغت نامه دهخدا

لوثین. [ ی َ ] ( اِخ ) لوکیانوس. بزرگترین سوفسطائی یونانی به شمار است و او را ولتر عهدقدیم گفته اند، در سال 125 م. در ساموسات واقع در ساحل فرات در شمال شرقی انطاکیه از پدر و مادری فقیر به جهان آمد و پس از آموختن زبان یونانی در انطاکیه نطاق محکمه عدلیه گشت و سپس معلم فن فصاحت و بلاغت شدو با این سمت به مسافرتهای بسیار در آسیای صغیر و یونان و مقدونیه و ایتالیا و گالیا پرداخت و نطقهایی در موقع جشنهای عمومی کرد. وی را در فن فصاحت و بلاغت و تاریخ تألیفات عدیده است و هم از تألیفات او کتابی است که پس از خاتمه جنگ رومیان با اشکانیان بسال 165 م. نوشته است و در آن بر کسانی که خواسته اند، چون هرودوت و لوسیدید وقایع این جنگ را بنگارند اما نتوانسته اند، تاخته است. ( ایران باستان ج 3 ص 2181 ).

دانشنامه عمومی

لوثین، لوسین یا لوکیانوس (زبان یونانی باستان: Λουκιανὸς ὁ Σαμοσατεύς) (به لاتین: Lucianus Samosatensis) (زاده ۱۲۵ – درگذشته ۱۸۰)یک نویسنده، و پدیدآور اهل سوریه بود.هومر، سقراط، افلاطون، مناندر، Menippus، Demonax، اپیکور
لوسین از بزرگترین سوفسطائیان و سخن وران به شمار می رود که در سال ۱۲۵ در ساموسات امپراتوری روم به دنیا آمد.او اصالتاً آشوری تبار بود.


کلمات دیگر: