اوقة. [ اَ ق َ ] (ع اِ) جماعت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
اوقه
لغت نامه دهخدا
اوقة. [ ق َ ] (ع اِ) مغاک و چاهی که در آن آب باران گرد آید. || جای بیضه نهادن مرغ در سر کوه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
( اوقة ) اوقة. [ اَ ق َ ] ( ع اِ ) جماعت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
اوقة. [ ق َ ] ( ع اِ ) مغاک و چاهی که در آن آب باران گرد آید. || جای بیضه نهادن مرغ در سر کوه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
اوقة. [ ق َ ] ( ع اِ ) مغاک و چاهی که در آن آب باران گرد آید. || جای بیضه نهادن مرغ در سر کوه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
کلمات دیگر: