جنبش های زنان مسلمان، به دنبال نقش هایی در رهبری ملی، به سرعت افزایش پیدا کرده است. فرصت های بزرگ تر برای زنان در تحصیلات آن ها را بیش تر به تأثیر گذاری در سیاست تشویق کرده است. از برجسته ترین رهبران مؤنث مسلمان می توان به، نخست وزیر پاکستان، بی نظیر بوتو (خدمت از سال ۱۹۸۸ الی ۱۹۹۰ و ۱۹۹۳ الی ۱۹۹۶ میلادی)، رئیس جمهور اندونزیایی مگاواتی سوکارنوپوتری (در سال ۲۰۰۱ میلادی رئیس جمهور شد)، نخست وزیر سابق ترکیه ای تانسو چیلّر (خدمت از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ میلادی)، نخست وزیر سابق سنگالی Madior Boye (انتخاب شده در سال ۲۰۰۱ میلادی)، نخست وزیران بنگلادشی خالده ضیا (خدمت از ۱۹۹۱ الی ۱۹۹۶ میلادی) و شیخ حسینه (اولین بار در ۱۹۹۶ میلادی انتخاب شد)، معاون سابق رئیس جمهور ایران معصومه ابتکار (خدمت از ۱۹۹۷ الی ۲۰۰۵ میلادی)، رئیس جمهور مالی Cissé Mariam K. Sidibé (انتخاب شده در ۲۰۱۱ میلادی)، رئیس جمهور کزوو عاطفه یحیی آغا (خدمت از ۲۰۱۱ الی ۲۰۱۶ میلادی)، و رئیس جمهور فعلی موریس آمینه غریب (انتخاب شده در سال ۲۰۱۵ میلادی) اشاره کرد.
خانم کبرا نوروزی
مسعوده جلال
عذرا جعفری
فوزیه کوفی
سیما سمر
فروزان فنا
شهلا عطا
دارالإفتاء المصریة، مؤسسه ای اسلامی که بر عملکرد وزارت عدالت مصر نظارت می کند، فتوایی را، مبنی برا این که رئیسان و قضات زن در اسلام مجاز هستند، صادر کرد.
نمونه های قرن بیستم و بیست و یکمی بسیاری از زنانی که کشورهای اکثریت-مسلمان را رهبری می کنند، وجود دارد. اکثریت مسلمانان در دنیا در کشورهایی زندگی می کنند، که دوره ای، زنان را به عنوان رهبرانشان انتخاب کرده اند. سه پرجمعیت ترین کشور اکثریت-مسلمان، زنانی را به عنوان رهبرانشان داشته اند، شامل اندونزی، پاکستان و بنگلادش. از سال ۲۰۰۷ میلادی، زنان همچنان با فشارهای زیادی به عنوان رهبران سیاسی، رو به رو می شوند، از جمله دستگیری، زندانی شدن و تلاش هایی برای ترور.
با شروع قرن نوزدهم میلادی، زنان مسلمان شروع کردند به ایجاد سازمان های زنان به هدف مشمول کردن زنان به عنوان رهبرانی اجتماعی . در این دوره، زنان در کنار مخالفت کردن با حجاب کاملی که قبلاً می پوشیدند، شروع به هواداری از تحصیلات عالی کردند. گفتمان بر سر چنین مسائلی به زنان خاصی دسترسی به نقش های اجتماعی داد، به خصوص به زنانی از طبقات بالاتر. ایده آل های غربی می توانند مسئول تأثیرگذاری بر زنان خاصی باشند که فعال شوند و نقش های رهبری اجتماعی را به دست آورند.
خانم کبرا نوروزی
مسعوده جلال
عذرا جعفری
فوزیه کوفی
سیما سمر
فروزان فنا
شهلا عطا
دارالإفتاء المصریة، مؤسسه ای اسلامی که بر عملکرد وزارت عدالت مصر نظارت می کند، فتوایی را، مبنی برا این که رئیسان و قضات زن در اسلام مجاز هستند، صادر کرد.
نمونه های قرن بیستم و بیست و یکمی بسیاری از زنانی که کشورهای اکثریت-مسلمان را رهبری می کنند، وجود دارد. اکثریت مسلمانان در دنیا در کشورهایی زندگی می کنند، که دوره ای، زنان را به عنوان رهبرانشان انتخاب کرده اند. سه پرجمعیت ترین کشور اکثریت-مسلمان، زنانی را به عنوان رهبرانشان داشته اند، شامل اندونزی، پاکستان و بنگلادش. از سال ۲۰۰۷ میلادی، زنان همچنان با فشارهای زیادی به عنوان رهبران سیاسی، رو به رو می شوند، از جمله دستگیری، زندانی شدن و تلاش هایی برای ترور.
با شروع قرن نوزدهم میلادی، زنان مسلمان شروع کردند به ایجاد سازمان های زنان به هدف مشمول کردن زنان به عنوان رهبرانی اجتماعی . در این دوره، زنان در کنار مخالفت کردن با حجاب کاملی که قبلاً می پوشیدند، شروع به هواداری از تحصیلات عالی کردند. گفتمان بر سر چنین مسائلی به زنان خاصی دسترسی به نقش های اجتماعی داد، به خصوص به زنانی از طبقات بالاتر. ایده آل های غربی می توانند مسئول تأثیرگذاری بر زنان خاصی باشند که فعال شوند و نقش های رهبری اجتماعی را به دست آورند.
wiki: رهبران سیاسی زن مسلمان