آنچه الم را گدازد و زایل کند
الم گداز
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
الم گداز. [ اَ ل َ گ ُ ] ( نف مرکب ) آنچه الم را گدازد و زایل کند :
آه که طبل جنگ زد آنکه بگاه آشتی
چاشنی ستم دهد لطف الم گداز را.
آه که طبل جنگ زد آنکه بگاه آشتی
چاشنی ستم دهد لطف الم گداز را.
عرفی ( از بهار عجم ).
کلمات دیگر: