کلمه جو
صفحه اصلی

زهلول

لغت نامه دهخدا

زهلول. [ زُ ] ( ع ص ) لغزان و تابان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اَمْلَس. ج ، زهالیل. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).

زهلول. [ زُ ]( اِخ ) نام کوهی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به معجم البلدان شود.

زهلول . [ زُ ] (ع ص ) لغزان و تابان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اَمْلَس . ج ، زهالیل . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).


زهلول . [ زُ ](اِخ ) نام کوهی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به معجم البلدان شود.



کلمات دیگر: