بیمار دل

که قلب وی رنجور باشد . مرض . فئد بیمار دل شدن . یا که عاشق و دلخسته است .

بیماردل. [ دِ ] ( ص مرکب ) که قلب وی رنجور باشد. مَرِض : فئد؛ بیماردل شدن. ( منتهی الارب ). || که عاشق و دلخسته است. که دل او بیمار است :
از امل بیماردل را هیچ نگشاید از آنک
هرگز از گوگرد تنها کیمیایی برنخاست. || که دلی ناپاک و بی ایمان دارد. سست روان :
بیماردل است و دارد از کفر
سرسام خلاف و درد خذلان.آن یهودی شد سیه روی و خجل
شد پشیمان زین سبب بیماردل.- از دل بیمار بودن ؛ ناپاک دل بودن :
بیمارم از دل و دم سردم مزورست
بیمار را مگو که مزورنکوترست.