ارض معرضه زمین گیاه ناک
معرضه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( معرضة ) معرضة. [ م ُ رِ ض َ ] ( ع ص ) ارض معرضة؛ زمین گیاه ناک. و گویند ارض معرضة استعرضها المال ؛ زمین گیاه ناکی که چون ستور بر آن گذرد می چرد آن را. ( ازمنتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
معرضة. [ م ُ رِ ض َ ] (ع ص ) ارض معرضة؛ زمین گیاه ناک . و گویند ارض معرضة استعرضها المال ؛ زمین گیاه ناکی که چون ستور بر آن گذرد می چرد آن را. (ازمنتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: