جمع اصاد
اصد
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اصد. [ اُ ص َ ] ( ع اِ ) ج ِ اُصْدة. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ). رجوع به اُصْدة شود.
اصد. [ اِ ص َ ] ( ع اِ ) ج ِ اِصْدة. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ) ( منتهی الارب ). رجوع به اِصْدة شود.
اصد. [ اُ ص ُ ] ( ع اِ ) ج ِ اِصاد. ( قطر المحیط ). رجوع به اصاد شود.
اصد. [ اِ ص َ ] ( ع اِ ) ج ِ اِصْدة. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ) ( منتهی الارب ). رجوع به اِصْدة شود.
اصد. [ اُ ص ُ ] ( ع اِ ) ج ِ اِصاد. ( قطر المحیط ). رجوع به اصاد شود.
اصد. [ اِ ص َ ] (ع اِ) ج ِ اِصْدة. (اقرب الموارد) (قطر المحیط) (منتهی الارب ). رجوع به اِصْدة شود.
اصد. [ اُ ص َ ] (ع اِ) ج ِ اُصْدة. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). رجوع به اُصْدة شود.
اصد. [ اُ ص ُ ] (ع اِ) ج ِ اِصاد. (قطر المحیط). رجوع به اصاد شود.
کلمات دیگر: