<div class="boxBd">بیم خورده. [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ] ( ن مف مرکب ) پر از بیم و ترس. ترسیده : <br>از آن بیم خورده سواران تور<br>دو تن تازیان دید ناگه ز دور.<div class="au">فردوسی.</div>سه گرد از پس بیم خورده دو تور<br>بتازیم پویان برین راه دور.<div class="au">فردوسی.</div>بدو گفت کاین بیم خورده سوار<br>بهدیه ازین کودک خرد دار.<div class="au">اسدی.</div></div>

بیم خورده. [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ] ( ن مف مرکب ) پر از بیم و ترس. ترسیده : از آن بیم خورده سواران تور دو تن تازیان دید ناگه ز دور. فردوسی. سه گرد از پس بیم خورده دو تور بتازیم پویان برین راه دور. فردوسی. بدو گفت کاین بیم خورده سوار بهدیه ازین کودک خرد دار. اسدی.

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">پر از بیم و ترس . ترسیده .</div>

پر از بیم و ترس . ترسیده .

بیم خورده

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا