کلمه جو
صفحه اصلی

خذء

لغت نامه دهخدا

خذء. [ خ َذْءْ ] ( ع مص ) فروتنی نمودن و منقاد شدن کسی را. خذوء. خذاء. ( منتهی الارب ) ( از متن اللغة ) ( از تاج العروس ).

خذء. [ خ َ ذَ ] ( ع اِمص ) ضعف نفس. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).

خذء. [ خ َ ذَ ] (ع اِمص ) ضعف نفس . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).


خذء. [ خ َذْءْ ] (ع مص ) فروتنی نمودن و منقاد شدن کسی را. خذوء. خذاء. (منتهی الارب ) (از متن اللغة) (از تاج العروس ).



کلمات دیگر: