ابن ابی شریف

ابراهیم مری مَقدَسی با کنیهٔ ابواسحاق و لقبِ برهان الدین، شهرت یافته به ابنِ اَبی شَریف (۱۴۳۳، قدس - ۱۵۱۷م، قاهره) (نسب: ابراهیم بن محمّد بن ابی بکر بن علی) فقیه شافعی شامی فلسطینی بود. در قدس دانش آموخت و در قاهره تحصیلات خود را تکمیل کرد. مُعتمدِ مفتی اعظم مصر شد. قضاوت مصر را در سال ۹۰۶ق پذیرفت و کمتر از یک سال بر آن منصب بود. در مصبنهٔ قدس می زیست. در روزگار خلیفه متوکل علی الله عباسی در قاهره درگذشت.
شرح المنهاج: در فقه، چهار جلد.
شرح قواعد الإعراب: از ابن هشام
شرح العقائد: از ابن دقیق العید
شرح الحاوی: در فقه، دو جلد.
نظم السیرة النبویة و نظم النخبه: از ابن حجر.
شرح التحفة لابن الهائم: در فرائض.
نظم لقطة العجلان: از زرکشی.
دیوان خطب
کتاب فی الآیات آلتی فیها الناسخ و المنسوخ.
منظومه در القرائات و دیگر مختصرنویسی ها و شرح نوشته های بسیار.

[ویکی فقه] ابن ابی شریف ملقب به برهان الدین ، فقیه و قاضی شافعی است.
اِبْن ِ اَبی شَریف ، ابواسحاق ابراهیم بن محمد بن ابی بکر بن علی ابن مسعود بن رضوان مرّی ، ملقب به برهان الدین ، فقیه و قاضی شافعی مقدسی قاهری . وی در ۱۸ ذیقعده۸۳۶ق /۶ ژوئیه ۱۴۳۳م در بیت المقدس زاده شد
محمد سخاوی ، الضوءاللامع ، ج۱، ص۱۳۴، قاهره ، ۱۳۵۳ق .
(۱) محمد ابن ایاس ، بدائع الزهور فی وقائع الدهور، به کوشش محمد مصطفی ، قاهره ، ۱۴۰۴ق /۱۹۸۴م . (۲) محمد ابن حنبلی ، درّالحبب فی تاریخ اعیان حلب ، به کوشش محمود حمد الفاخوری و یحیی زکریا عباره، دمشق ۱۹۷۲م . (۳) محمد سخاوی ، الضوءاللامع ، قاهره ، ۱۳۵۳ق . (۴) شید، خطی . (۵) سیوطی ، نظم العقیان ، به کوشش فیلیپ حتی ، نیویورک ، ۱۹۲۷م ، شوکانی ، محمد، البدر الطالع ، بیروت ، ۱۳۴۸ق . (۶) ظاهریه ، خطی (علوم قرآنی ). (۷) عبدالرحمان علیمی ، الانس الجلیل ، اردن ، ۱۹۷۳م . (۸) محمد غزّی ، الکواکب السائرة، به کوشش جبرائیل سلیمان جبور، بیروت ، ۱۹۴۵م .