سپاریدن

سپردن

سپاریدن. [ س ِ / س ُ دَ ] ( مص ) سپردن :
سپارید ما را و ساکن شوید
به یزدان دادار ایمن شوید.چو میدان سر آمد بتابید روی
بترکان سپارید یکباره گوی.هزار طرف بیک میخ و هیچ از او نه پدید
بزیر طرف سپاریده میخ را ستوار.رجوع به سپردن و سپاردن شود.