کلمه جو
صفحه اصلی

ابوعدی

لغت نامه دهخدا

ابوعدی . [ اَ ع َ دی ی ] (اِخ ) زبیربن عدی کوفی . از روات است و قاضی ری بود.


ابوعدی . [ اَ ع َ دی ی ] (اِخ ) صحابی است .


ابوعدی . [ اَ ع َ دی ی ] (اِخ )ارطاةبن المنذر الحمص السکونی . از روات حدیث است .


ابوعدی . [ اَ ع َ دی ی ] (ع اِ مرکب ) کیک . برغوث . (المزهر). ابووثاب . ابوطامر. قذّه . || بچه شیر. شبل .


ابوعدی . [ اَ ع َدی ی ] (اِخ ) یمان بن عدی حضرمی . از روات حدیث است .


ابوعدی. [ اَ ع َ دی ی ] ( ع اِ مرکب ) کیک. برغوث. ( المزهر ). ابووثاب. ابوطامر. قذّه. || بچه شیر. شبل.

ابوعدی. [ اَ ع َ دی ی ] ( اِخ ) صحابی است.

ابوعدی. [ اَ ع َ دی ی ] ( اِخ ) ابراهیم. والد محمدبن ابی عدی. از روات حدیث است.

ابوعدی. [ اَ ع َ دی ی ] ( اِخ )ارطاةبن المنذر الحمص السکونی. از روات حدیث است.

ابوعدی. [ اَ ع َ دی ی ] ( اِخ ) زبیربن عدی کوفی. از روات است و قاضی ری بود.

ابوعدی. [ اَ ع َدی ی ] ( اِخ ) یمان بن عدی حضرمی. از روات حدیث است.

ابوعدی . [ اَ ع َ دی ی ] (اِخ ) ابراهیم . والد محمدبن ابی عدی . از روات حدیث است .



کلمات دیگر: