کلمه جو
صفحه اصلی

ابوظبیه

لغت نامه دهخدا

ابوظبیه. [ اَ ظَ ی َ ]( اِخ ) صاحب منحة رسول اﷲ صلوات اﷲ علیه. صحابی است.

ابوظبیه. [ اَ ظَ ی َ ] ( اِخ ) السلفی. صحابی است.

ابوظبیه. [ اَ ظَ ی َ ] ( اِخ ) الکلاعی الشامی. صاحب معاذبن جبل. تابعی است. او از مقداد و معاذبن جبل و عبداﷲبن عمر و از او محمدبن سعد و ثابت روایت کنند.

ابوظبیه . [ اَ ظَ ی َ ] (اِخ ) السلفی . صحابی است .


ابوظبیه . [ اَ ظَ ی َ ] (اِخ ) الکلاعی الشامی . صاحب معاذبن جبل . تابعی است . او از مقداد و معاذبن جبل و عبداﷲبن عمر و از او محمدبن سعد و ثابت روایت کنند.


ابوظبیه . [ اَ ظَ ی َ ](اِخ ) صاحب منحة رسول اﷲ صلوات اﷲ علیه . صحابی است .



کلمات دیگر: